Home › గోదావరి పుష్కరాలు › గోదావరి మాహాత్మ్యము › పేజీ 3 / 29

శ్రీ గోదావరి మాహాత్మ్యము – పేజీ 3

అధ్యాయం 2: ఘృతకుంభ దాన మహిమ & శోభనుని మోక్ష వృత్తాంతం

శతర్చి గౌతమ మహర్షి ని అడిగెను: "ఓ గౌతమ మునీంద్రా ! సింహరాశి యందు గురుడు ఉన్నప్పుడు గోదావరీ స్నాన మహిమను విన్నాను. అయితే అపారమైన, అనంతమైన పుణ్యఫలాన్ని ప్ర సాదించే ఎటువంటి దానాన్ని సమర్పించాలి? ఎవరిని అర్చించాలి? మానవులు ఉత్త మ గతులను పొందేందుకు వీలైన ఆ సమస్త మార్గా లను నాకు విస్తా రంగా తెలియజేయండి". గౌతమ మహర్షి పలికెను: "ఓ పుత్రా ! నీవు సమయోచితంగా, ధర్మసందేహంతో అడిగావు కాబట్టి , సకల మానవులకు వంద గోవులను దానం చేసినంత ఫలాన్ని అనుగ్ర హించే ఒక పరమ రహస్యమైన విషయాన్ని నీకు వెల్ల డిస్తు న్నాను, శ్ర ద్ధ గా విను.

సంపద లేని అశక్తు డైన మనుష్యుడు ఎవరైనా గోదానం చేయలేకపోతే, అతడికి గోదానంతో సమానమైన అనంత ఫలాన్నిచ్చే దానం మరొకటి ఉన్నది. అన్ని దానాల కంటే కూడా సింహస్థ గురు స్నాన ఫలం అత్యంత దుర్ల భమైనది. ఏ రోజైతే గురు గ్ర హం సింహరాశిలోకి ప్ర వేశిస్తుందో, సరిగ్గా అదే దినమున ఆవునేతితో నిండుగా నింపబడిన ఘటాన్ని (ఘృతకుంభము) దానం చేయాలి. సింహరాశిలో గురు ప్ర వేశం జరిగిన సమయం నుండి పది ఘడియల కాల పరిమితి లోపల—వేదాధ్యయన సంపన్నుడైన, షట్కర్మలైన అధ్యాపనం, అధ్యయనం, యజనం, యాజనం, దానం, ప్ర తిగ్ర హం అనే ధర్మాలను నిష్ఠ తో ఆచరించే ఉత్త మ బ్రా హ్మణుడిని ఆహ్వానించి, అతనికి అర్ఘ్యపాద్యాదులతో పూజించి సత్కరించాలి.

అనంతరం అతనికి శ్రే ష్ఠ మైన నూతన వస్త్రా లను, ఆభరణాలను సమర్పించి, కింది దివ్య మంత్ర సంకల్పంతో దానమివ్వాలి: సంకల్ప మంత్రా ర్థ ము: "స్వర్ణ పత్ర ము, రక్త వర్ణ వస్త్ర ము మరియు దక్షి ణలతో కూడిన ఈ ఘృతకుంభమును నూరు గోవుల దానానికి ప్ర త్యామ్నాయంగా నేను సమర్పిస్తు న్నాను". సింహరాశి యందు బృహస్పతి ఉన్న కాలంలో సమర్పించిన ఒక్క ఘృతకుంభ దానపు పుణ్యంలో పదహారవ వంతు పుణ్యం కూడా ఇతర సమయాల్లో చేయబడే అసంఖ్యాకమైన దానాల ద్వారా లభించదు. సింహస్థ కాలంలో భక్తి ప్ర పత్తు లు, శ్ర ద్ధ లతో ఏ మానవుడైతే ఘృతకుంభ దానం చేస్తా డో, అతడు ఈ భయంకర సంసార సాగరాన్ని నిస్సందేహంగా తరిస్తా డు.

ఓ విప్రో త్త మా! గురుడు సింహరాశిలోకి ప్ర వేశించిన క్ష ణంలోనే ఘృతకుంభ దానం చేయడం అత్యంత శ్రే ష్ఠ మైన కార్యం. పుణ్యప్ర దాయిని అయిన గోదావరి తీరాన ఆ సమయంలో సమర్పించే దానానికి సాటి రాగల ఉత్త మ దానం త్రి లోకాల్లో ఎక్కడా లేదు. సింహస్థ వేళ ఘృతకుంభ దానం చేయడం వలన మహా పాపాత్ములు కూడా సమస్త దేవతలకు పరమ ప్రి యమైనవారిగా మారిపోతారు. ఓ వత్సా! నేను ముమ్మాటికీ సత్యం చెబుతున్నాను—ఈ గోదావరి మాహాత్మ్య గ్రంథం బంగారు సింహాసనంపై అధిష్ఠింపజేయదగిన పరమ పవిత్ర గ్రంథం! కనుక సింహస్థ గురు వేళ దీనిని వేదవిదుడైన బ్రా హ్మణుడికి సమర్పించాలి; ఆ దాన ఫలాన్ని స్వయంగా చతుర్ముఖ బ్ర హ్మదేవుడు కూడా తన నాలుగు ముఖాలతో వర్ణించలేడు.

సంక్షి ప్తంగా చెప్పాలంటే—మానవుడు ఏయే కోరికలను మనస్సులో సంకల్పిస్తా డో ఆ కోరికలన్నీ నెరవేరుతాయి; చివరకు సాక్షా త్తు శ్రీ హరి పరమపదాన్ని పొందుతాడు, ఇందులో ఏమాత్రం సందేహం లేదు. శతర్చి అడిగెను: "ఓ బ్ర హ్మర్షీ ! పూర్వం మహాపాపులైనవారు ఏ దానం చేయడం వలన విష్ణు లోకాన్ని పొందగలిగారు? వారు అటువంటి ఏ విశేష దానాన్ని ఆచరించారు? నాపై తమకు దయ ఉన్నట్ల యితే ఆ చరిత్ర నంతా వివరంగా సెలవివ్వండి". గౌతమ మహర్షి చెప్పసాగెను: "ఓ కుమారా! పురాణాలలో ప్ర సిద్ధి చెందిన ఒక ప్రా చీన వృత్తాంతాన్ని నీకు వినిపిస్తా ను విను.

పూర్వము అవంతీ నగరంలో శోభనుడు అనే పరమ అధర్మపరుడు, పాపకార్యాలే సర్వస్వంగా భావించే ఒక బ్రా హ్మణుడు ఉండేవాడు. అతడు నిత్యం మూగజీవులను హింసించడం, మద్యపానం సేవించడం, కామపరవశుడై తిరగడం చేసేవాడు. అతడు ఎంతోమంది పండితుల వద్ద విద్యావంతుడిగా పేరుపొందినప్పటికీ, జూదరియై, పరస్త్రీ ల వ్యామోహంలో పడిపోయాడు. తన గుమ్మానికి వచ్చిన నిరుపేద అతిథికి ఒక గుప్పెడు ధాన్యం కూడా దానమిచ్చేవాడు కాదు. సిగ్గు బిడియం, సంకోచం ఏమాత్రం లేనివాడై, నిత్యం కలహాలు రేపుతూ ఒక కులట అయిన వేశ్య యందు తీవ్రంగా ఆసక్తు డై జీవించసాగాడు.

పురుషాధముడు, పరమ క్రూ రుడు, నిర్ద యుడు అయిన ఆ బ్రా హ్మణుడు ఆ వేశ్య అడిగిన సమస్త విలాస వస్తు వులను తక్ష ణమే సమకూర్చి ఇచ్చేవాడు. ఒకసారి అతడు నీచమైన మార్గా ల్లో సంపాదించి గేదెలు, ఏనుగులు, గుర్రా లు, పందులు, శయ్యలు, ఆవులను సైతం దానంగా స్వీకరించి, ఆ వేశ్య నేత్రా ల కటాక్షా నికి వశుడై తన సర్వస్వాన్ని ఆమెకే ధారపోశాడు. ఓ రాజా! ఆ తర్వాత ఆ వేశ్యకు సంతానం కలిగింది. ఒకనాడు ఆమె బ్రా హ్మణుడితో—'నా ఇంట్లో ఇప్పుడు చిల్లి గవ్వ కూడా లేదు; కాబట్టి నీవు వెంటనే వెళ్ళి, దొంగతనమైనా చేసి నీ మొదటి భార్య ఒంటిపైనున్న బంగారు నగలను, పట్టు బట్ట లను అపహరించి తీసుకురా, లేదంటే